Laatst bijgewerkt: zaterdag 05 mei 2018

Verzet en fam. Ter Steege

Grolloo ligt op amper 4 kilometer van Kamp Westerbork. In de krisisjaren is er onvrede en armoede. De NSB krijgt veel aanhang, zo ook in Grolloo. Echt fanatiek NSB-er waren er niet veel. Men dacht lid te zijn van een politieke partij die het in veel opzichten beter zou maken in Nerderland. Dat dat anders uitpakte en de NSB ging samenwerken met de bezetter was voor velen een vervelende wending. Angst zal ook ongetwijfeld een rol hebben gespeeld. Hoe het ook is, in Grolloo was het lastig in verzet te komen.

Veel is er niet bekend van het verzet. Geluiden over schotenwisseling, liquidatie, verdwenen persoon, en meer, doen de ronde, maar meer dan dat is er ook niet. We hebben enkele foto's en we weten dat in ieder geval de familie Ter Steege betrokken was. Vandaar deze publicatie, met daarin een deel overde familie Ter Steege.

 

De volgende foto's met verklarende teksten zijn aangeboden door mevrouw Sjoukje Hutten-Ter Steege. De tekst is geschreven door Gesinus Lunsing.

 

Op Vredenheim woonde de familie Ter Steege. 

De fam.kwam in mei 1923 uit Terheyl gem Roden naar Vredenheim. Met paard en wagen zijn ze verhuisd . Moeder ter Steege was hoogzwanger van Cornelis. ze hadden in totaal 13 kinderen, waarvan er drie zijn overleden.

Vredenheim

 

Vredenheim 1


In de buurt van Vredenheim 14 was vroeger een zandweg en vanaf die zandweg liep een andere zandweg in westelijke richting parallel aan de Amerstraat. Na zo'n 400 meter op de 2e weg bouwde ene meneer Udding rond 1920 een boerderij in 't kader van de ontginning van Vredenheim.

 

Bote en Frouwkje ter Steege Tuinman

Bote ter Steege en Froukje Tuinman

 

Na een paar jaar kocht het echtpaar Bote ter Steege en Froukje Tuinman uit Noord-Drenthe deze boerderij. Het gezin had veel kinderen, maar toen ik (Gesinus Lunsing) daar zo omstreeks 1950 een paar keer in de week boodschappen moest brengen waren bij de ouders nog alleen de vrijgezelle jongens Bote, Albert en Cornelis thuis, die trouwens later alle drie nog trouwden.

Zoon Jan gesneuveld

Jan ter Steege 10 mei 1940 gesneuveld te Dubbeldam

Jan ter Steege

 

19400510 Overlijdensadvertentie Jan ter Steege19400512 overlijdensadvertentie Jan ter Steege

19400527 krant LeeuwarderNieuwsblad bericht JterSteege gesneuveld

27 mei 1940 Leeuwarder Nieuwsblad

De Ter Steege's verloren al op 10e mei 1940, de 1e oorlogsdag, hun zoon Jan a.g.v. oorlogshandelingen.

 

Eerder drama in de familie in 1929

 Kobus 9 jaar verongelukt onder de tram

Kobus 9 jaar verongelukt onder de tram

 

19290926 krant De Tijd tram

26 september 1929 De Tijd

19290926 krant Telegraaf tram

26 september 1929 Telegraaf

Eerder verloren ze een zoon door een ongeluk met het trammegie.


Enkele familieportretten van de familie Ter Steege.

Albert Cornelis en Bote ook wel genoemd A B C

Albert Cornelis en Bote ook wel genoemd A B C

Bote ter Steege en Frouwkje Tuinman 45 jaar getrouwd

Bote ter Steege en Frouwkje Tuinman 45 jaar getrouwd

Frouwkje ter Steege Tuinman

Frouwkje ter Steege Tuinman

Stamboom ter Steege

 

Het verzet

In Grol was bekend dat er bij de ter Steege's onderduikers zaten. Men zal er wel eens gezocht hebben, maar er was thuis een zeer waakzame herdershond, die bij onraad begon te blaffen zodat de onderduikers snel hun schuilplaats opzochten. Veel verraad vanuit Grol zal er ook niet geweest zijn, want daarmee plaatste men zichzelf buiten de hechte Groller gemeenschap. Conclusie: wel NSBers in Grol, maar een enkele uitzondering daargelaten, geen fanatiekelingen.

 

BinnenlandseStrijdkrachtenAmenonderleidingvanTeunLeeverWapendropping

 

rechts Bote ter Steege

rechts Bote ter Steege

 

Tweede vanaf links Bote ter Steege

Een groep personen om de auto van een duitse gezagsdrager op het terrein van wat nu Camping Dianaheide te Amen is. V.l.n.r. met pet Jan Feijen, met hoed Meerten van der Voort, Bote ter Steege met wilde bos haar, een onbekende op de voorgrond, Daan Meenken met sjaal, daarachter tegen de auto Hillegienus Komduur en voor hem Swijtze Postma, Roelof ten Kate gehurkt, dan Jannes Leever, een Engelse marconist in uniform en Teun Leever. Voor de auto staat een vork in de grond.

De foto is waarschijnlijk genomen even voor de bevrijding in april 1945. De mannen ogen ontspannen, kennelijk omdat ze geen gevaar meer verwachten van Duitsers of van Nederlandse handlangers. Dat is opvallend want genoemde lieden raakten aan het eind van de oorlog in paniek en schoten op alles wat bewoog.

Ik denk dat jonge Bote (van de foto) lid was van de (B)innenlandse (S)trijdkrachten en dat waren er misschien wel meer die op de foto staan.

Op de foto staat ook een Meenken. Zijn ouders woonden in het mooi pand "De Strubben" te Schoonloo en ze bedreven daar een kippenfokkerij. Ook hier zaten in de oorlog onderduikers.

Teun Lever heeft heel nuttig werk gedaan toen begin april op diverse plaatsen in Drenthe, ook in de bossen bij Amen, Franse parachutisten werden gedropt. Hij zorgde ervoor dat de parachutisten na de landing weer bij elkaar kwamen; ik denk dat dit 's nachts gebeurde. Teun was trouwens van alles: jachtopoziender, veldwachter en controleur van de vermakelijkhedenbelasting in dienst van de gemeente Rolde. Teun controleerde b.v. op dansavonden of je wel een entreekaart had, want zo niet, dan kon de gemeente naar 20% belasting fluiten. In 1959 ging Teun met pensioen en in hotel Erkelens(nu bowlingcentrum) gaf Teun een afscheidsfeest met spelletjes en als prijzen door Teun zelf geschoten wild. Ik kan het weten want ik was er bij: in 1959 werkte ik als volontair bij de gemeente Rolde. Dat had mijn vader bekonkeld met wethouder Jan Jansen. De andere wethouder was toen de vader van genoemde Meenken uit Schoonloo.

Het zou kunnen dat met de verzetsgroep op Vredenheim bedoeld wordt: (een deel) van de mensen op de foto.

 

Bote in dienst te Haarlem was na de oorlog

Bote in dienst te Haarlem was na de oorlog (Bovenste rij, vierde van links)
.

 

Indien u meer informatie voor deze website heeft, dan houd ik mij beleeft aanbevolen. Neem dan contact op via het contactformulier. Bij voorbaat dank!

Bertus Reinders